Cin təlaş xoşlamır – onun necə hazırlandığını heç olmazsa bir dəfə görəndə ilk anladığın şey məhz bu olur. Spirt hövsələ etməli, ardıc isə tələsmədən öz xarakterini içkiyə ötürməlidir, bu zaman usta, tələsdirmədən və darıxdırmadan, gözləyir. SAVALAN–ASPI Winery-nin cini məhz belə, təlaş keçirmədən, yaranırdı və məhz belə, səs-küysüz, sanki onlara layiq olduğunu qabaqcadan bilərək və sadəcə öz vaxtını gözləyərək, bu il ardıcıl olaraq iki mükafat qazandı.
Öncə Londonda, dünyanın bütün guşələrindən olan içkilərin hər il qərəzsiz qiymətləndirildiyi IWSC (International Wine & Spirit Competition)-da gümüş medal əldə edildi. Burada şüşələr jüriyə etiketlərsiz, adsız və mərhəmət hüququna malik olmadan, daxil olurlar. Bizim cinə verilən 90 ball – onun mənşəyinə və ya tarixinə deyil, ancaq dadına verilən qiymətdir. Londonda jüri SAVALAN–ASPI Winery-dən olan Dry Gin-də, sonunda darçına və ya cevizə yaxın olan isti ədvanın və sitrus şirəsi təravətinin açıldığı sitrus və göyərti notlarının maraqlı birləşməsini tapdı. Teksturası kremli, cin üçün gözlənilməz dərəcədə yumşaq, sonu isə – uzunsürən, mürəkkəb, lap sonda sanki təsadüfən, yaxşı tarixçəyə son söz kimi meydana gələn yüngül tropik haşiyəli.
Daha sonra World Gin Awards-da qızıl və yenə orada – eyni vaxtda iki titul gəldi: London Dry Gin kateqoriyasında ən yaxşı cin və sadəcə Azərbaycanın ən yaxşı cini. Artıq burada təmkinliliyə yer qalmamışdı – axı səni təkcə özgə hakimlərin deyil, həm də, səmimi desək, cinin heç də ənənəvi içki olmadığı öz ölkəndə də qiymətləndirdikdə, adama xoş gəlir. Bəli, bura üçün üzümlüklər ardıc kollarına nisbətən daha çox rast gəlinəndirlər, lakin SAVALAN–ASPI Winery bir daha göstərdi ki, əsl məharət xammaldan pasport soruşmur.
Əlbəttə, demək olar ki, məsələ Savalanın havasında, dağlardan süzülüb gələn suda, burada ciddi gözlənilən ənənələrdədir. Amma daha sadə demək olar: məsələ cini, sanki şərabı hazırladıqları kimi, dadı aldatmağın və ya dilə tutmağın mümkün olmadığını bilərək, diqqətlə, qoruyaraq, tələsmədən hazırlayan insanlardadır. O ya vardır, ya da ki, yoxdur, bax belə. Otlar və sitrus özlərinə sadiqdirlər. Tekstura aldatmır. Elə jüri də – istər Londondan olan, istərsə də beynəlxalq – aydın edildiyi kimi, aldadılmağa meylli deyildir.
Bir il ərzində iki mükafat – təsadüf deyildir, əksinə, bu cini dadmış olanlara elə əvvəldən də məlum olanın təsdiqidir. SAVALAN–ASPI Winery inqilab vəd etməmişdi – o, sadəcə olaraq, öz işini yaxşı yerinə yetirmişdi və dünya bunu heyrətamiz dərəcədə tez gördü.
Bircə şey qalır: süzmək, tələsməmək və əmin olmaq ki, istər Londondan, istərsə də Bakıdan olan jürinin verdiyi qiymətlər heç də şişirdilmiş deyildirlər.
Mükafatlar, onların sahiblərinin istədiklərindən daha tez unudulurlar: sertifikatlar solur, medallar isə öz parlaqlığını itirir. Amma dad, əgər o həqiqidirsə, təntənələrdən də, şüşənin ağzının açılmasının səbəbinin özündən də daha artıq ömür sürür. Tez və ya geç, hansı ildə gümüşün, hansı ildə isə qızılın qazanıldığını çox az adam xatırlayacaqdır, lakin hələ də kimlərsə öz badəsini dolduracaq və sadəcə düşünəcəkdir: «Yaxşı hazırlanmışdır!..».
Bu isə, heç vaxt parlaqlığı solmayacaq yeganə medaldır!..